Foute Erfenis

Nederland kent tienduizenden kleinkinderen van collaborateurs. De keuzes die hun grootouders maakten in de oorlog werken generaties door en kunnen zorgen voor intergenerationele trauma’s.

In Foute Erfenis'wordt het verhaal verteld van en door kleinkinderen van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog lid waren van de NSB of SS. Een aantal van deze kleinkinderen heeft last van wat 'inter (of trans-)generationeel trauma' wordt genoemd; het beleven van trauma onder invloed van keuzes en gebeurtenissen die een vorige generatie heeft (door)gemaakt. Psychotherapeut Joke van Bokkem, werkzaam bij ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum, legt uit hoe dit ontstaat en wat mensen kunnen doen om ervan los te komen. Kleinkinderen Tanja, Xander, Bettina, Michael en een anonieme bron vertellen over de daden van hun grootouders. Zij pleegden verraad, joegen actief op joden en communisten en veroorzaakten dood en verderf in naam van de bezetter. Gevoelens van schaamte en bij sommigen de drang om de maatschappij te dienen als genoegdoening voor wat hun grootouders hebben gedaan, zijn gemene delers onder de kleinkinderen. Bijkomend doorgegeven trauma komt vaak voort uit de internering van de NSB-leden vlak na de oorlog. Omdat niemand wist wat te doen met de kinderen van NSB'ers, werden zij mee opgesloten en vaak slecht behandeld of zelfs mishandeld. Het is deze generatie die onze geïnterviewden opvoedt. Een opvoeding die draait om het ophouden van de schijn, en vooral een opvoeding die draait om zwijgen. Zwijgen, en het camoufleren van een ‘foute erfenis’.